Tuesday, September 23, 2008

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΝ ΣΧΟΛΙΑΖΩ, ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ...

Καλησπέρα αγαπητοί μου αναγνώστες. Το ότι τα είχα δει όλα και τα είχε ακούσει επίσης όλα το ήξερα. Τώρα ήρθε η στιγμή να τα διαβάσω και όλα και νιώθω πολύ ευτυχισμένος που δεν έχω μπλέξει με τέτοιου είδους γκόμενες. Επισυνάπτω σε screenshots τι συνομιλία που είχα πριν απο λίγο με μια κοπελιά που γνώρισα και μιλάμε στο msn. Δεν μπορώ να το κρατήσω μέσα μου αυτό που έγινε γιαυτό αναγκάστηκα να το δημοσιεύσω. Για να δείτε ότι οι γκόμενες είναι ηλίθιες (ΟΧΙ 0ΛΕΣ ΟΚ - Και ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΙΣΟΓΥΝΗΣ) έχουν πάρει πολύ αέρα και πλέον έχουν γίνει και "πολυτελείας"... Θα μου πει ΕΜΕΝΑ πως φέρονται οι GENTLEMEN και ποια είναι η κατάντια του φοιτητή και πως την βγάζει, που ήμουν φοιτητής 3,5 χρόνια στον Πύργο. ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΡΕ! ***Ονόματα δεν υπάρχουν, παρά μόνον nicknames οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να φάω καμιά μύνηση για δημοσίευση ιδιωτικών δεδομένων, η δυσφήμιση*** Ακολουθεί η συνομιλία με screenshots. ο deNordic είμαι εγώ και η VeRo!! είναι η κοπέλα που μιλάω. Να σημειωθεί ότι μιλάει, αυτός που το όνομα του είναι δίπλα από την χρονοσφραγίδα στα αριστερά.. για όσους δεν ξέρουν.. αν και τα γραμματά της είναι ροζ οπότε όλα καλά. Απολάυστε... Γιατί και καμιά γκόμενα δεν άφησα να πληρώσει, και φοιτητής στον Πύργο μόνος έφαγα πίκρα και καταπίεση και αν δεν ξέρεις τον άλλον βούλωστο και μην σχολιάζεις. ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ, καριολίκι ΔΕΝ τρώω άλλο, έχω χορτάσει.

Tuesday, September 9, 2008

Εγώ, για μένα..

Όταν βρίσκεις τέτοιου είδους τραγούδια που σου βγάζουν πολλά που θές να γράψεις και να εκφράσεις ο ίδιος, δεν χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο postblog, απλά ...

ΡΑΨΩΔΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ - ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα. Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω, μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν. Αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

Είναι για μένα γιατί όποιος και να μου τα πει μπαίνουν απ' το ένα και βγαίνουν απ' το άλλο αφτί. Είναι από μένα για μένα και τα βράδια τα μεθυσμένα που αρνείται το μυαλό τα δεδομένα να δεχτεί. Για μένα που με είδα γονατισμένο, με είδα απελπισμένο στο πάτωμα σωριασμένο. Για μένα που οι πληγές μου ακόμα αιμορραγούν και είναι δύσκολο να τις αγνοήσω γιατί πονούν. Μα δεν πειράζει γιατί ο πόνος μου δεν είναι άσκοπος μένει εκεί μένει εκεί για να μου θυμίζει πως είμαι άνθρωπος μ' αισθήματα, με καλές στιγμές και με προβλήματα, που έκανε μα και θα ξανακάνει λάθος βήματα πολλά. Τα πράγματα δεν πάνε καλά μα θα τ' αντέξω τι να κάνεις έτσι πάνε αυτά. Κι αφού η ζωή δεν κάνει εξαιρέσεις για κανένα, κάνω εγώ ένα τραγούδι που είναι μόνο για μένα.

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα. Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω, μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν. Αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

Είναι για μένα που μου 'τυχε ο κλήρος ν' αποκτήσω μια πληγή που ξέρω πως δεν θ' αναρρώσει πλήρως. Για μένα που πάντα θα σηκώνομαι στα πόδια μου ακόμα κι αν νοκ-αουτ θα με βγάζει ο κάθε γύρος. Για μένα και τα τόσα μου απωθημένα που σιγά σιγά διαγράφω απ' τη λίστα ένα ένα. Για μένα που χάθηκα σε αλκοόλ μπουκάλια γιατί δεν ήθελα να με δει κανείς σε τέτοια χάλια. Όμως να 'μαι το φως της μέρας πλέον δε φοβάμαι, φίλοι μου διαλέξτε μέρος και προορισμό να πάμε. Κι όσοι τη ψυχολογία μου γαμήσατε επίτηδες ένα πράγμα έχω να σας πω... ΣΑΣ ΛΥΠΑΜΑΙ. Για μένα που δεν φοβήθηκα να αγαπήσω, που έβλεπα το τέλος μα διάλεξα να το ζήσω κι όσο για σένα που έκανες επιστήμη το ψέμα δεν χαραμίζω πια άλλο μελάνι από την πένα.

Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα. Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω, μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν. Αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.

Wednesday, September 3, 2008

Old enough to know better..young enough to care..

Για τους πολέμους του πετρελαίου..απλά young enough to care.

Για τους άστεγους στους δρόμους..απλά young enough to care

Για τον πληθωρισμό..young enough to care

Για το συνταξιοδοτικό..young enough to care

Για αυτους που απλά γκρινιάζουν όταν τους κράζεις..young enough to care

Για όσους νομίζουν επανελειμένα ότι έχω άδικο στα περισσότερα πράγματα που λέω..Old enough to know better.

Για εσάς που το πέζετε δήθεν και καλά..Old enough to know better..young enough to care.

Για αυτούς που νομίζουν ότι έχουν το πάνω χέρι..Old enough to know better.

Για τους virtual διαδικτυακούς φίλους μου σε facebook και myspace..young enough to care..

Για αυτούς που ρωτάν συμβουλές στα προσωπικά τους, Old enough to know better.

Για αυτούς που δεν την ακολουθούν και μετά μου λένε είχες δίκιο..young enough to care..

Για τα δικά μου άλυτα προσωπικά..

Για όσους με κράζουν επειδή τρέχω με τη μηχανή..Old enough to know better..young enough to care.

Για τις δύσκολες και καλά παρθένες γκόμενες..Old enough to know better..young enough to care.

Για την προσωπική σας άποψη..ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ young enough to care.

Άντε γειά τώρα.